Video Games – Αυτή η μάστιγα (;)

Από την υπερβολή του εθισμού στην εθιστική υπερβολή (Μέρος Α’)

Δημοσιεύθηκε από τον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο (Sectaroth) στις 13/02/2019.

Αφιερωμένο σε όλους όσους άκουσαν τη φράση: «Σταμάτα να παίζεις, θα χαλάσεις τα μάτια σου…»

Ο Χρήστος Θ. Παναγόπουλος (a.k.a. Sectaroth) γράφει για έναν κόσμο που ζει σε δύο παράλληλα σύμπαντα: ένα που λατρεύουμε να μισούμε κι ένα δεύτερο που μισούμε να λατρεύουμε

Πριν από λίγο καιρό, το μάτι μου έπεσε σε ένα ρεπορτάζ της ΕΡΤ-1 για τον εθισμό των παιδιών στα video games και με case study, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το γνωστό παιχνίδι Fortnite.

Στο ρεπορτάζ αναφερόταν, ούτε λίγο ούτε πολύ η περίπτωση παιδιών που έχασαν τη ζωή τους σε αυτό το «κακό και βίαιο και αιματηρό βιντεοπαιχνίδι» (sic), ενώ οι εκλεκτοί συνάδελφοι είχαν φροντίσει να καλέσουν στο πάνελ τους μία ειδικό, μέλος ΜΚΟ που ασχολείται με την προστασία των παιδιών από τον εθισμό.

Για να μη μακρηγορώ, η ειδικός υποστήριζε ότι το παιχνίδι αυτό ήταν κακό, «γιατί εξωθεί», όπως είπε, «τα παιδιά στη βία και τα εθίζει σε αυτή».

Το επίμαχο ρεπορτάζ…

Ας αναλύσουμε, λίγο, αυτή την τοποθέτηση: τα παιδιά μηδενός εξαιρούμενου – ακόμη και ο γράφων υπήρξε παιδί – ζουν, καλώς ή κακώς, σε έναν ψηφιακό κόσμο. Η γενιά των millennials είναι digital native και δεν έχει καμία απολύτως σχέση με εμάς τους μαντραχαλάδες των 70’s, 80’s άντε βαριά και early 90’s που ήρθαμε ως digital immigrants να ζήσουμε σε αυτόν.

Αυτός ο Ψηφιακός Κόσμος, λοιπόν, που προξενεί – το λιγότερο – τρόμο στους γονείς, είναι η νέα πραγματικότητα.

Ας καταρρίψουμε τους μύθους, επιχειρώντας να βρούμε λογικές λύσεις.

Μύθος 1ος – Το παιχνίδι είναι κακό: Το κακό ως έννοια ενυπάρχει σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Το θέμα είναι πώς το διαχειρίζεται αυτό το «κακό» ο τρομαγμένος γονιός, ο οποίος σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σώσει το ή τα «βλαστάρια» του, συμπεριφέρεται με μεγαλύτερο φόβο και τρόμο απέναντι στα ίδια του τα παιδιά.

Ας ηρεμήσουμε λίγο: Τα video games είναι η μία Τέχνη, κατά πολλούς η Όγδοη. Είτε καλή, είτε κακή, είτε αγγελική, είτε διαβολική δεν παύει να είναι Τέχνη.

Και τα μηνύματα που περνούν στα παιδιά μας; Αγαπητέ μου γονιέ, θα σου απαντήσω με ειλικρίνεια: Το παιδί σου δεν είναι κατά συνθήκη ούτε «τούβλο» ούτε «στούρνος» ούτε κανένα «πρόβατο». Κι αν θεωρείς ότι συμβαίνει κάτι από τα παραπάνω, τότε θα πρέπει να αναρωτηθείς και να ψάξεις μέσα σου, γιατί δεν του αφιερώνεις εσύ τον χρόνο που χρειάζεται, για να σε νιώσει δίπλα του.

Κοντολογίς, με τις απαγορεύσεις δεν λύνεις το πρόβλημα. Με τη συζήτηση, όμως, και θέτοντας κανόνες ορθής χρήσης μπορείς να πετύχεις πολλά περισσότερα από όσα φαντάζεσαι.

Μύθος 2ος – Τα παιδιά εξωθούνται στη βία και εθίζονται σε αυτή: Εδώ κι αν υπάρχει «πεδίον δόξης λαμπρό» για συζήτηση! Αλήθεια, αγαπημένε μου γονιέ, έχεις αναρωτηθεί αρχικά ποτέ γιατί παιχνίδια όπως το GTA V ή το Saw έχουν «στάμπα» επάνω τους 16+ ή 18+ αντίστοιχα, ακόμα και στην ηλεκτρονική σελίδα που τα αγοράζεις; Κάθε ηλικία έχει και τα παιχνίδια της.

«Ναι, αλλά τι γίνεται με το Fortnite, το PUBG και τα άλλα αυτά διαβολοπαίχνιδα τύπου Battle Royale που πάνε και «λιώνουν» τα παιδιά μου στα Net-Cafe;».

Θέλω να σου πω ότι κι εδώ μεγάλη σημασία και πάλι έχει η επαφή σου με το παιδί. Έχεις καθίσει ποτέ να παίξεις εσύ μαζί του, έστω ένα παιχνίδι όπως το Minecraft, το οποίο κατά πολλούς θεωρείται και αρκετά δημιουργικό; Έχεις βρει το χρόνο να παίξεις παρέα του ένα σκάκι, μια monopoly, ένα επιτραπέζιο ακόμη και μέσα από το Tabletop Simulator; Το έχεις ρωτήσει τι του αρέσει, έχεις ανακαλύψει τις δεξιότητές του, το έχεις παροτρύνει θετικά να ασχοληθεί με κάτι;

Όχι, δεν είσαι κακός γονιός, αγαπάς το παιδί σου, αλλά πολλές φορές μέσα στην ρουτίνα της ζωής τα περνάς όλα σε Fast Forward (FF για τους παλιούς που θυμούνται τα κασετόφωνα). Μόνο που η ίδια η ζωή είναι ένα FF και μέχρι να το πάρεις χαμπάρι, το πιτσιρίκι σου έχει γίνει ένας μαντράχαλος (θηλυκό μαντραχάλα δεν υφίσταται).

Συμπέρασμα: Η αμέλεια ελέω ρουτίνας είναι χειρότερη της κακίας. Και, για να στο πω πιο απλά, θέσε κανόνες στη λογική μιας αθάνατης αξιωματικής φράσης: «Μέτρον άριστον».

Αυτά, στα λέω εγώ που είμαι λίγο – πολύ πιο κοντά στην ηλικία σου και – πού ξέρεις – μπορεί κι εγώ σε λίγο διάστημα να είμαι στη θέση σου, να είμαι κι εγώ ένας γονιός.
Όμως η ιστορία μας δεν τελειώνει εδώ…

Γιατί υπάρχει και η αντίπερα όχθη κι αυτή αφορά εμάς τους μικρο-μεγαλο-πιτσιρικάδες, τους gamers που άλλοτε «λιώνουμε», άλλοτε πάλι δεν προλαβαίνουμε να πάρουμε ανάσα λόγω δουλειάς, αλλά αγαπάμε αυτό το ρημάδι το gaming.

Μείνετε συντονισμένοι, σε λίγες ημέρες έρχεται το Β’ Μέρος…

Ε ψιτ! Μην ξεχνιέσαι!
Κάνε εγγραφή για να μην μείνεις εκτός... παιχνιδιού!
Gaming news, Discord server updates και πολλά άλλα… Κάνε εγγραφή τώρα για όλα τα νέα του Greek Titans Community!
Invalid email address